Ontmoet onze vrijwilligers-coördinatoren

Binnen de vereniging werken we met zogenaamde vrijwilligerscoördinatoren. Deze coördinatoren zorgen ervoor, dat onze vrijwilligers weten waar ze moeten zijn bij vragen, suggesties. Ook helpen ze mensen om op de juiste vrijwilligersplek terecht te komen.

Wie zijn zij? Marina en Inge stellen zich aan je voor.

Marina Huijberts

Heel graag wil ik me voorstellen, mijn naam is Marina Huijberts, 53 jaar jong, moeder van onze enigste en fantastische special needs dochter Alysha die helaas 24 maart 2022 is overleden aan darmfalen. Ik ben getrouwd met Wilbert en samen hebben wij een labradoodle hond genaamd Jam (je spreekt uit Djem). We wonen in het Brabantse Sint Michielsgestel, in de buurt van Den Bosch, heerlijk dicht bij de bossen waar ik dan ook vaak te vinden ben. Ik werk als senior pedagogisch medewerker. En ik ben ook vrijwilligster bij de vereniging Nee-eten!

Wat een verdriet, onze lieve meid missen. Iets wat we zo niet willen is een feit. Met mijn verdriet kwam ik bij de OOK terecht, wat een herkenning en een warm bad voelde ik daar. Dat is wat ik alle ouders van overleden kinderen gun. De verenging OOK wil nog zo veel meer mensen bereiken, maar de vrijwilligers zijn schaars ondanks dat de vrijwilligers zo enorm hard werken. Daarom heb ik besloten ook mijn steentje bij te dragen, om andere ouders te helpen. En ben ik vanaf nu vrijwilligerscoördinator samen met Angela en Inge. Ik heb er zin in dus hopelijk tot snel!

Inge Winkel

Hallo allemaal! Mijn naam is Inge Winkel, 37 en woon sinds bijna drie jaar in Heeze, Brabant. Hier woon ik samen met mijn vriend en zoon van bijna 14. In augustus 2013 ben ik mijn zoon Daan verloren met 23,5 weken zwangerschap. Daan had geen grote hersentjes en had dus weinig tot geen kans op deze aarde. Daarom besloten om te bevallen zodat we hem toch wel eventjes bij ons mochten hebben. In april 2014 was ik zwanger van lieve Noud. Ook hij had hetzelfde probleem als daan en hebben dan ook bij 20,3 weken zwangerschap besloten om hem heel even de wereld te laten ontdekken. Beide jongens ware prachtig, lief en ben zo trots en blij dat ik ze even mocht ontmoeten! Later bleek het een fout te zijn in mijn L1CAM gen. Met hulp van een medisch maatschappelijk werkster ben ik goed door deze tijd gekomen en heb ik geleerd positiviteit en levensvreugde te herontdekken. Dat gun ik echt iedereen en hoop dat ik, door me in te zetten bij OOK, steun en een positief lichtpuntje in je duistere tijd kan doorgeven.

Angela Jansen

Angela Jansen

Graag stel ik me even aan jullie voor. Mijn naam is Angela Jansen. Ik werk als actuaris bij a.s.r verzekeringen. In 2007 zijn mijn zoon Ian en ik gaan samenwonen met Frank en zijn kinderen in Cothen, een dorpje in Utrecht, in een wit huisje met groene luiken. Thomas en Elvira waren wel een stuk jonger dan Ian, maar gelukkig konden ze het samen goed vinden. Zowel thuis als ook op vakantie werd er gezocht naar activiteiten die iedereen leuk vond. We groeiden uit tot een (h)echt gezin.

In 2020 overleed geheel onverwacht mijn zoon Ian. Ian was 28 jaar. Zomaar ineens was hij er niet meer. Op zoek naar mijn weg om hier mee om te gaan kwam ik bij OOK terecht. Herkenning, Troost en Perspectief.
Het gaat goed met ons! Ik zie weer perspectief en samen met Frank maak ik plannen voor de toekomst. Door als vrijwilligerscoördinator bij OOK aan de slag te zijn, hoop ik dat ik een bijdrage kan leveren aan de zoektocht van lotgenoten naar herkenning, troost en perspectief.