VBZ: De verjaardag van mijn overleden broer zorgt voor dubbele gevoelens
De verjaardag van mijn overleden broer R. komt er weer aan. Op 10 november zou hij 45 jaar oud zijn geworden, maar zijn leeftijd zal altijd 42 zijn. Het woord ‘leeftijd’ zegt het eigenlijk al, de tijd dat hij in leven was. Hoe treurig dat dit maar ruim veertig jaar mag zijn.
Geboortedag
Afgelopen week zat ik eens na te denken over het woord ‘verjaardag’. Waar de Engelsen en Duitsers met hun birthday en Geburtstag de nadruk leggen op de dag van de geboorte, leggen wij in onze taal de nadruk op het verjaren. Dus het feit dat je weer een extra jaar erbij krijgt.
Dat laatste kan ik helaas niet meer vieren als het om R. gaat. Hoewel ik vind dat er nog wel 40 verjaar-dagen moesten komen, zullen die er niet meer zijn. Maar het woord zette mij ook aan het denken. Want ik wil dit jaar proberen om niet alleen maar verdrietig te zijn dat ik geen verjaring meer kan vieren, ik wil dit jaar ook stilstaan bij het feit dat er 45 jaar geleden een geboortedag was. Dat R. op de wereld kwam, als tweede zoon van mijn ouders. En dat dat kleine baby’tje zich uiteindelijk ontwikkelde tot een lieve, grote broer die ontzettend attent was en zich van de mavo opwerkte naar de universiteit en meester in de rechten werd. En dan gaat het me helemaal niet om dat universitaire papiertje, maar wel om zijn doorzettingskracht. Wat ben ik trots op wie hij was.
Appeltaart
Ik weet nu al dat ik 10 november verdrietig zal zijn. Dat zullen jullie vast herkennen. Ik had het liefste samen met hem zijn lievelingsgebak gegeten, namelijk appeltaart. En dan ook die van de bakker in zijn woonplaats, want ‘dat was de beste’. Waarschijnlijk had hij dan weer een hele pot koffie gezet, want hij zette altijd veel te veel. Nog voordat ik mijn mok kon leegdrinken, schonk hij hem alweer bij.
Ik kies ervoor om naast het verdriet op zijn ‘geboortedag’ ook een stukje appeltaart te eten. Om te vieren dat er 45 jaar geleden een lieve jongen werd geboren. Om erbij stil te staan dat hij in mijn leven was en om te vieren wie hij was.
– Dit verhaal is geschreven door Hanna. Lotgenoot en journalist –
Blijf als eerste op de hoogte van nieuwe podcasts, activiteiten of nieuwsberichten en meld je aan voor onze digitale nieuwsbrief. De ‘OOK Erbij’ verschijnt maandelijks.
