VBZ: Lotgenoot Nathalie: “Ik verloor mijn broertje, maar ook een beste vriend’’
Het was februari 2012 toen Mark naar de dokter ging met langdurige klachten van vermoeidheid. Na verschillende onderzoeken kreeg hij de volgende maand te horen dat er een tumor op zijn linkernier zat, de diagnose was PNET/Ewing sarcoom. Een zeer zeldzame vorm van kanker. Zijn vier jaar oudere zus Nathalie vertelt hoe haar broertje haar huilend opbelde vanuit het ziekenhuis om haar te vertellen dat hij kanker had. “Ik was in shock en huilde ook, maar probeerde tegelijkertijd sterk te zijn voor hem..”
In april werd de tumor verwijderd, samen met twee uitzaaiingen die de dan 30-jarige Mark in zijn lymfeklieren had. In de daaropvolgende weken na de chemo leek het er volgens Nathalie op dat het beter ging. Maar die blijdschap bleek van korte duur, de kanker was weer terug.
Wonen op afstand
Om haar broertje te zien moest ze veel heen en weer reizen, want voor de liefde is Nathalie zo’n 25 jaar geleden naar het Griekse Kreta verhuisd vanuit Twente. Ze woont daar met haar Griekse man en hun 16-jarige zoon en met haar schoonfamilie samen runt ze een typisch Kretaans familierestaurant.
De afstand werd zwaar toen Mark ziek was. Nathalie wilde er zoveel mogelijk zijn voor haar broertje en haar ouders. Daarnaast wilde ze dat haar zoon zijn oom zo vaak mogelijk kon zien. “Uiteraard was er veel telefonisch contact maar het er niet direct kunnen zijn gaf mij ook vaak een hulpeloos gevoel.”
Trots
Nathalie had een hechte band met haar broertje. Dat moest wel even groeien, want toen hij net geboren werd vond ze het maar niks. Toen haar ouders uit het ziekenhuis kwamen is ze de hele dag buiten gaan spelen omdat ze niks van hem wilde weten. Al gauw veranderde dat echter en was ze gek op hem. Toen hij zes was, kreeg hij van hun vader een kleine crossmotor en vanaf toen ging hij bijna elk weekend crossen. Nathalie ging als trotse zus vaak kijken bij de wedstrijden.
Hij groeide volgens haar op tot een lange stoere vent, met blond haar en een knap gezicht. Hij kon het goed vinden met veel mensen. Aan de ene kant had hij een rustig karakter en anderzijds hing hij ook graag de clown uit en maakte hij veel grappen”, omschrijft Nathalie vanuit Griekenland.
Een vriend
Want uiteindelijk is Mark overleden aan de gevolgen van kanker. Hoewel het eerst goed leek te gaan na zijn behandelingen, was hij nog geen jaar na zijn diagnose uitbehandeld in Nederland. Zijn vriendin en vrienden hebben toen de stichting Chance2fight opgericht om geld in te zamelen voor therapie in Duitsland. “Mark was iemand die niet graag de aandacht op zichzelf vestigde en hij wilde in het begin dat zo weinig mogelijk mensen afwisten van zijn ziekte, maar door de stichting moest hij zijn verhaal wel vertellen.”
Nathalie denkt dat het hem ook hielp om de moed te vinden om door te gaan. Er waren zoveel mensen die hem hielpen en daarvan was hij ontzettend onder de indruk. Hij vertelde zijn familie vaak hoe bijzonder hij het vond dat mensen die hem nauwelijks kenden, hem toch ondersteunden.
Naar Duitsland
Vanwege de donaties kon Mark therapie volgen in Duitsland. Het was een zware periode, maar daarin waren er volgens Nathalie ook mooie momenten. Zo vertelt ze dat ze met hem in het ziekenhuis was voor een bloedtransfusie. Mark moest naar het toilet en zij reed hem in de rolstoel daarnaartoe. Ze hielp haar broertje op het toilet en vanwege zijn privacy deed ze de deur weer dicht. Nathalie: “Maar de deur schoot daarna meteen weer open en hij keek mij aan en we schoten allebei in de lach. Die deur bleef maar open en dicht gaan en wij huilden van het lachen… Het was een sullig moment, maar ook gewoon zo mooi. ”
Uiteindelijk mocht de therapie helaas niet baten. In maart 2013 kwam Nathalie naar Nederland om afscheid van haar broertje te nemen. Toen ze hem zag, schrok ze van zijn toestand. Ze omhelsde Mark en hij zei tegen haar: ‘’Zus, het gaat niet zo goed.’’
Nathalie had gelijk het besef dat het niet meer beter zou gaan. Er volgde een week waarin ze hem samen met haar ouders verzorgde. Haar man en zoon kwamen ook over vanuit Kreta en Mark zijn vriendin en vrienden waren er ook veel om bewust afscheid van hem te nemen.
Uiteindelijk stierf hij op 29 maart 2013 op 30-jarige leeftijd. Twee maanden voor zijn 31-ste verjaardag.
‘Happy Mark Day’
Op haar rechterarm heeft Nathalie verschillende tatoeages laten zetten ter herinnering aan Mark. Zo geeft ze haar verdriet een plek in haar leven en kan ze elke keer als ze naar de tatoeages kijkt, terugdenken aan haar stoere, blonde broertje.
- Dit verhaal is geschreven door Hanna. Lotgenoot en journalist –
Dit zijn de Verbonden Broers en Zussen
Als lotgenotengroep brengen wij je in contact met andere broers en zussen, die net als jij een eigen verhaal hebben. En hoewel elk verhaal uniek is, merken wij dat lotgenoten juist veel met elkaar kunnen delen. Tijdens onze middagen is er ruimte om je eigen verhaal te delen of gewoon te luisteren naar andere broers en zussen. Onze ervaring is dat lotgenoten herkenning vinden in elkaar. Dit verbindt ons. Vandaar onze naam; Verbonden Broers en Zussen.
Wanneer je het fijn vindt om andere broers en zussen te ontmoeten en te spreken, dan ben je van harte welkom bij onze middagen. Ongeacht hoe oud je bent, hoe lang geleden het is, hoe oud jouw broer of zus is geworden of hoe je hem of haar bent verloren.
Heb je hier behoefte aan? Meld je dan aan voor een van onze activiteiten!
Je volgt ons via deze website, via Facebook of Instagram. Meer informatie over VBZ vind je hier.
Blijf als eerste op de hoogte van nieuwe podcasts, activiteiten of nieuwsberichten en meld je aan voor onze digitale nieuwsbrief. De ‘OOK Erbij’ verschijnt maandelijks.
