VBZ-Kijktip: ‘Mijn grote broer’, een indrukwekkende documentaire over rouwen

Ruim drie jaar geleden werd het leven van de 19-jarige Gijs compleet op z’n kop gezet. Gijs z’n grote broer Arie (22) besloot uit het leven te stappen en liet zijn ouders en jongere broertje met veel verdriet en vele vraagtekens achter. Wat was er met Arie aan de hand en wat had hem ertoe geleid om deze keuze te maken?

Enige tijd na da dood van de jongen vind Arie’s vader een document op de computer van zijn zoon dat ‘Twijfels’ heet. Het blijkt een afscheidsbrief. In deze zeer intieme documentaire van Mercedes Stalenhoef wordt je meegenomen in het rouwproces van dit gezin en in de zoektocht naar antwoorden.

De documentaire start eigenlijk gelijk heel rauw. Je ziet twee kleine jongens die rondlopen op vakantie. Het zijn Arie en Gijs in hun jongere jaren. Het beeld schakelt niet veel later over naar de uitvaart van Arie. Wat is er mis gegaan dat er nu afscheid wordt genomen van die kleine blije jongen van toen?

In de loop van de documentaire komen er steeds meer antwoorden en is te zien hoe het gezin worstelt met allerlei vragen. Gijs kende zijn broer als vrolijk en optimistisch, maar via zijn brief leert hij een andere Arie kennen: een jongen die al jaren kampt met sombere perioden. Hoewel daarvan in de familiefoto’s en filmpjes die Arie tijdens zijn werk maakte en in de documentaire te zien zijn, maar weinig te zien is. Het gezin probeert om te gaan met het verlies en het is schrijnend om te zien hoe de gezinsleden zichzelf vragen stellen over of ze iets hadden kunnen merken. Zo zegt Gijs: ‘’Arie had zijn mond open moeten doen en ik had het moeten zien’’. Ze zijn ontzettend open over hun rouwverwerking en laten de documentairemaakster ontzettend dichtbij komen.

Het is ook opvallend te noemen, dat ze er al vanaf de uitvaart bij is om te filmen. Zelf zegt Stalenhoef daarover: ‘’Via een vriendin die bij een uitvaartonderneming werkt, ben ik met deze familie in contact gekomen. Drie dagen voor de uitvaart heb ik kennis gemaakt met de familie en mijn documentaireplan voorgelegd. De afspraak was dat ze op ieder gewenst moment konden terugkomen op hun beslissing op mee te werken. Ik zou dan binnen vijf minuten weg zijn. Het tegendeel gebeurde: ze waren juist blij met mij en mijn filmteam.’’

Het resultaat is een heel intieme documentaire. Je maakt als kijker echt onderdeel uit van het gezinsleven na de dood van Arie. En dan kan het gaan om een simpel moment waarbij ze aan de eettafel praten over iets heel normaals, maar ook het lastige moment waarop zijn kamer opgeruimd wordt. In totaal heeft de documentairemaakster 2,5 jaar bij het gezin gefilmd en ze hoopt dat de film een opening biedt voor mensen om in gesprek te gaan over dit onderwerp. ‘’Ik heb zelf op mijn veertiende een poging gedaan tot suïcide en daar nooit over gesproken. Het zat mij enorm dwars dat ik niet in staat was om erover te praten. Ik hoop dat de film een opening biedt voor anderen om een gesprek aan te gaan.  Het is belangrijk om niet alleen je blijdschap, maar ook je negatieve gevoelens te delen. Het helpt meestal als je op tijd hulp zoekt. 113 bestond in mijn tijd niet, maar daar kun je terecht als je denkt aan suïcide of als één van je vrienden of je familieleden daar mee bezig zijn.’’

Daarnaast kan het volgens haar goed zijn om professionele hulp te zoeken. Dat heeft Gijs ook gedaan en dat heeft hem heel goed gedaan. De moeder van Arie vond steun bij een lotgenoot en de vader bij een geestelijk verzorger. Stalenhoef: ‘’Zo zie je dat ieder er op een andere manier mee omgaat.’’

De documentaire duurt 107 minuten. Hij won eerder dit jaar de Dutch Movies Matter Award en is online te bekijken via Picl.

Bekijk de trailer hier:

Wil je praten over suïcide, neem dan contact op met de speciale hulp- en preventielijn. Bel telefoonnummer 0900-0113 of ga naar de website www.113.nl.