Mijn broer was deze zomer langer dood dan in leven
Het is zo’n typisch confronterend moment in de rouwverwerking waarbij je even stil wordt gezet bij het grote verlies waar je mee moet leven. Waar ineens allerlei herinneringen ongevraagd in je hoofd opduiken en alle gevoelens die daarbij horen. Dat gebeurt soms bijvoorbeeld ook onverwachts tijdens het horen van een liedje of als ik iemand zie lopen die op hem lijkt.
Vliegtuigongeluk
Timo overleed 24 jaar geleden tijdens een vakantie met vrienden. Hij maakte een vlucht in een sportvliegtuigje en stortte samen met de piloot neer. Het vliegtuig bleek de dag voor het ongeval tegen een boom te zijn gevlogen, maar was vervolgens niet gecontroleerd op gebreken. Een fout van de piloot die mijn broer en hemzelf het leven kostte. Ik was toen 11 jaar oud.
Inmiddels ben ik 35 en moet ik mijn stoere broer al 24 jaar missen. En niet alleen hem. Drie jaar geleden maakten we als gezin het proces nog eens door toen een andere broer overleed aan de gevolgen van een ongeval. Hij werd aangereden op zijn fiets, door een automobilist die hem niet zag.
Toekomst
De constatering over mijn oudste broer zette allerlei gedachten in beweging. Urenlang heb ik erover nagedacht.
Zo blijf ik het bizar vinden dat hij voor mij altijd die grote broer is, terwijl hij uiteindelijk op heel jonge leeftijd overleed en ik inmiddels 14 jaar ouder ben dan dat hij is geworden.
Ook kan ik er ontzettend lang over nadenken wat hij nu van zijn leven zou hebben gemaakt. Hij was een knappe jongen en aan vrouwelijke aandacht had hij geen gebrek. Zou hij nu nog vrijgezel zijn geweest of zou hij inmiddels gesetteld zijn en misschien wel kinderen hebben gehad? En had hij zich vastgehouden aan zijn beroep of was hij een totaal andere kant op gegaan?
Veel vragen geen antwoorden
Het zijn allemaal vragen waar ik nooit een antwoord op zal krijgen en ondertussen komen er eigenlijk met de jaren alleen maar vragen bij. Want hoe rook hij ook alweer? En hoe klonk zijn stemgeluid eigenlijk?
Het zijn herinneringen die inmiddels vervaagd zijn en die ik eigenlijk nog zo graag helder in mijn hoofd zou willen hebben. Het blijft een grillig proces dat rouwen. Maar ik omarm die confronterende momenten, omdat die schetsen hoe waardevol hij voor mij was.
Het is zoals deze quote zegt: Verdriet bestaat omdat het liefde was.
– Dit verhaal is geschreven door Hanna. Lotgenoot en journalist –
Dit zijn de Verbonden Broers en Zussen
Als lotgenotengroep brengen wij je in contact met andere broers en zussen, die net als jij een eigen verhaal hebben. En hoewel elk verhaal uniek is, merken wij dat lotgenoten juist veel met elkaar kunnen delen. Tijdens onze middagen is er ruimte om je eigen verhaal te delen of gewoon te luisteren naar andere broers en zussen. Onze ervaring is dat lotgenoten herkenning vinden in elkaar. Dit verbindt ons. Vandaar onze naam; Verbonden Broers en Zussen.
Wanneer je het fijn vindt om andere broers en zussen te ontmoeten en te spreken, dan ben je van harte welkom bij onze middagen. Ongeacht hoe oud je bent, hoe lang geleden het is, hoe oud jouw broer of zus is geworden of hoe je hem of haar bent verloren.
Heb je hier behoefte aan? Meld je dan aan voor een van onze activiteiten!
Je volgt ons via deze website, via Facebook of Instagram. Meer informatie over VBZ vind je hier.
Blijf als eerste op de hoogte van nieuwe podcasts, activiteiten of nieuwsberichten en meld je aan voor onze digitale nieuwsbrief. De ‘OOK Erbij’ verschijnt maandelijks.
