VBZ: Wat als...

Terwijl ik zo nadenk over mijn eerste blog voor VBZ en op de Facebook-pagina kijk voor inspiratie, zie ik mijn profielfoto. De foto die me zo aan haar herinnert, mijn overleden zusje. Zij is namelijk degene die die foto heeft gemaakt. Op onze laatste vakantie samen, in Portugal, op de laatste dag dat we daar waren. Al is het alweer wat jaartjes geleden, voor mij is het nog steeds een dierbare foto. Zo zag zij mij door de lens, dat is een mooie gedachte.

Toen mijn zusje een hartstilstand kreeg aan het einde van de zwangerschap van haar derde kindje, stond mijn wereld op zijn kop. En omdat ze eerst nog in coma lag, uiteindelijk 7,5 maand, was er constant een gevoel van verliezen en afscheid nemen, maar tegelijkertijd ook niet.

Soms als iemand zo plotseling verdwijnt zoals mijn zusje deed, zonder afscheid te nemen, omdat je allebei niet weet dat de één nooit meer wakker zal worden, kun je je afvragen of je dingen anders had moeten doen.

Als je geen vragen meer kunt stellen, als er niemand is die het antwoord weet, dat maakt dat het rouwen lastiger en ingewikkelder wordt. Het is soms alsof je het niet kunt afsluiten. Ik heb me dat in de maanden van coma weleens afgevraagd. Ik sprak dan tegen haar, in de hoop dat ze me zou horen.

Maar als ik toen op het moment van de foto had geweten dat dat onze laatste vakantie samen zou zijn, zou ik dan dingen anders gedaan hebben? Zou ik andere beslissingen in mijn leven hebben gemaakt? Zou ik haar vaker hebben gebeld, of op vaker visite zijn gegaan?

Als ik had geweten dat de laatste keer dat ik haar zag, de laatste keer zou zijn, zou ik dan iets anders hebben gezegd? Zou ik haar dan een stevigere knuffel hebben gegeven? Nog even ‘ik hou van jou’ hebben gezegd? Dat zijn vragen waarop ik nooit een antwoord zal krijgen. Ik weet het niet.

Dat zijn vragen die we ons allemaal weleens zullen stellen. Misschien is er spijt, omdat we dingen verkeerd hebben afgesloten. Dat zijn nare dingen. En toch moeten we daar niet teveel bij stilstaan, want we weten ook niet hoe het was geweest als we al die dingen wel hadden gezegd en gedaan. Wat wel belangrijk is, is dat we denken aan de mooie momenten, aan de dingen die we wel gezegd hebben en aan de dingen die we wel gedaan hebben. Wat wel belangrijk is, is dat mijn zusje en ik die laatste vakantie hebben gehad. We hebben mooie herinneringen gemaakt en mooie foto’s genomen.

De situatie van mijn zusje heeft me stilgezet bij het ‘wat als’. Want die vraag wil je eigenlijk niet stellen als iemands tijd gekomen is. Je wilt kunnen terugkijken en zeggen: ‘Gelukkig heb ik alles gezegd en alles gedaan.’ Alhoewel we allemaal wel kunnen beamen dat dat een onmogelijk doel is, kunnen we toch wel proberen om zo min mogelijk spijt te hebben en waar mogelijk stappen te zetten om die vraag zo veel mogelijk uit te bannen.

Dan ben ik ook dankbaar dat ik door haar verlies ook iets heb mogen ontvangen; dankbaarheid en bewustwording. In de tijd na het overlijden van mijn zusje heb ik heel bewust dingen gedaan waar ik anders nog jaren mee gewacht zou hebben. Activiteiten ondernomen. Mensen met wie het niet goed zat benaderd en waar mogelijk vrede mee

gesloten. Zorgen dat alles goed nagelaten is voor mijn kinderen.

Dat heeft me wel rust gebracht. Ik leef met meer intentie en leef meer bewust.

Want het leven hier op aarde kan ineens voorbij zijn…

Tirza van Breda is vrijwilligster en lotgenoot van VBZ. 

Dit zijn de Verbonden Broers en Zussen

Als lotgenotengroep brengen wij je in contact met andere broers en zussen, die net als jij een eigen verhaal hebben. En hoewel elk verhaal uniek is, merken wij dat lotgenoten juist veel met elkaar kunnen delen. Tijdens onze middagen is er ruimte om je eigen verhaal te delen of gewoon te luisteren naar andere broers en zussen. Onze ervaring is dat lotgenoten herkenning vinden in elkaar. Dit verbindt ons. Vandaar onze naam; Verbonden Broers en Zussen.

Wanneer je het fijn vindt om andere broers en zussen te ontmoeten en te spreken, dan ben je van harte welkom bij onze middagen. Ongeacht hoe oud je bent, hoe lang geleden het is, hoe oud jouw broer of zus is geworden of hoe je hem of haar bent verloren.

Heb je hier behoefte aan? Meld je dan aan voor een van onze activiteiten!
Je volgt ons via deze website, via Facebook of Instagram. Meer informatie over VBZ vind je hier.