Het is een bijzonder en eerlijk gesprek geworden, waarin ik zelf veel dingen over rouwen herkende. In deze blog een kleine samenvatting van de podcast en natuurlijk een link zodat je hem zelf kunt beluisteren als je dat zou willen.

Boosheid
In de podcast is psycholoog Alexandra Dullaart aangeschoven. Zij vertelt onder meer over de theorie dat er in rouw meerdere fases zijn die doorlopen worden, met daarbij de kanttekening dat dat echt niet altijd precies zo werkt en dat het ook per persoon heel verschillend is. Zo zegt ze: ‘’Er zijn verschillende fasen in rouwprocessen en verschillende emoties die daar bij komen kijken. Over het algemeen wordt gedacht dat rouw gewoon verdriet is, maar heel vaak komt er ook boosheid bij kijken.’’ Volgens Dullaart is dat een uitingsvorm van onmacht. Want er is iets heel naars gebeurd, waar je geen invloed op had. ‘’En onmacht is één van de moeilijkste emoties om te verdragen en dat uit zich vaak in boosheid en dan zoek je vaak ook een doelwit waar je dat op kan richten.’’

Dat zouden volgens haar bijvoorbeeld vrienden kunnen zijn, omdat je het gevoel hebt dat je bij hen geen erkenning krijgt. Dat vertelt Kira ook in de podcast: ’’Van mezelf weet ik dat ik bepaalde verwachtingen heb waar zij geen weet van hebben bijvoorbeeld.’’ Het is volgens Kira een strijd tussen haar hoofd en hart. Soms is ze er boos over maar ze weet dat het voor haar vrienden niet altijd te begrijpen is, want: ’’Zij zijn geen zus verloren’’.

Zelfbeschermingsmechanisme
In de podcast zegt Dullaart nog meer over de combinatie van boosheid en rouw. Dat kan bijvoorbeeld ook voorkomen bij mensen waarbij het verlies van hun geliefde nog niet helemaal binnen lijkt te komen. Dat laatste is volgens haar een soort zelfbeschermingsmechanisme. ‘’Omdat het te groot, te overweldigend is om in één keer te behappen. En sommige mensen kunnen daar heel lang in blijven ook en soms wordt dat heel ver weggestopt en blijven ze daar gewoon en dan zeggen ze: het doet me niks.’’ Vervolgens komt er volgens de psycholoog een fase van boosheid waarbij mensen zich niet begrepen voelen door hun omgeving, ‘’omdat die niet snapt waar je zit.’’

Wat ik verder herkenbaar vond in de podcast is de opmerking van Dullaart dat het rouwproces vaak in golfbewegingen verloopt. Ze zegt daarover: ‘’Dan is het soms een periode rustig, maar als er dan een verjaardag of een andere levensgebeurtenis is die herinneringen oproept kan er weer een golf van verdriet komen. Ook bijvoorbeeld als jij nieuwe stappen gaat maken in je leven, zoals een nieuwe baan of als je een nieuwe partner ontmoet, dan wordt je je daar ineens weer pijnlijk van bewust.’’

De podcast beluisteren
Kira hoopt met het delen van haar verhaal, het stellen van vragen en haar eerlijke en kwetsbare houding ook anderen te helpen. Ben je benieuwd naar de podcast en wil je hem beluisteren? Dat kan hier!

Heb je trouwens zelf nog een andere podcasttip of bijvoorbeeld een boek over dit onderwerp? Ik zou het tof vinden als je dan een reactie achterlaat op onze Facebookpagina.

– Dit artikel is geschreven door Hanna. Lotgenoot en journalist –

Oproep: Voor deze rubriek ‘Lotgenoten’ zijn wij op zoek naar andere broers en zussen die een broer of zus zijn verloren. Wil jij ook jouw verhaal vertellen? Mail dan kort wie je bent en wie je moet missen, naar: verbondenbroersenzussen@oudersoverledenkind.nl.