Boekrecensie: Wolf

Lara Taveirne
Wolf
Uitgeverij Prometheus, 2024

Het oog wil ook wat, mijn aandacht werd meteen getrokken door de prachtige vormgeving van dit boek. Een gebonden boek met een donkere harde kaft en een sterrenhemel met een kompas. Al snel wordt duidelijk waarom daarvoor gekozen is.

Wat hieronder volgt is geen spoiler, omdat op de achterkant van het boek de kern van het verhaal ook is weergegeven. De heftige inhoud van deze waargebeurde geschiedenis weerhield mij even om te beginnen met lezen, maar toen ik eenmaal begonnen was, kon ik al snel niet meer stoppen.

Wolf is de jongste broer van Lara en een nakomertje in het gezin, ze schelen elf jaar en hij is zeven jaar jonger dan de jongste zus. Er zijn nog twee oudere kinderen. Als Wolf achttien jaar is en studeert, vertrekt hij voor zijn familie totaal onverwacht en zonder enig bericht achter te laten. Zijn ouders, broer, zussen en vrienden blijven hopen en verkeren lange tijd in onzekerheid over waar hij is en of hij nog leeft. Vijf maanden later in de lente wordt zijn lichaam levenloos gevonden in het bos in het hoge noorden van Lapland. Hij wilde verdwijnen, maar liet wel goed ingepakt in plastic op zijn lichaam zijn dagboek achter, het verslag van zijn laatste reis naar het noorderlicht, dat hij onderweg schreef. Het dagboek is geschreven in een Moleskine boekje gekocht vlak voor vertrek, met een kompas naar het noorden door Wolf erop getekend.

Tien jaar later leest Lara het dagboek van Wolf opnieuw en start ze met schrijven. Het is een roman en ze benadrukt dat dit haar persoonlijke beleving en rouwproces is. Aanvankelijk aarzelt ze om het boek af te maken en uit te brengen, omdat ze zich de rouw om Wolf niet wil toe-eigenen en haar familie er niet ongevraagd mee wil belasten. Voordat het uitgegeven wordt, laat ze het haar ouders lezen en die steunen haar.

Het boek is de weerslag van de zwerftocht van rouw van Lara in die tien jaar. Ze is niet op zoek naar verklaringen of antwoorden, ook het dagboek van Wolf geeft geen antwoorden op het waarom van zijn eenzame reis. Lara zoekt naar lichtpuntjes om verder te gaan en herinneringen aan haar bijzondere broertje te koesteren. Hij is net als zij behept met een levendige fantasie en wil schrijver worden.
Ze beschrijft levendige herinneringen aan hun jeugd in een druk gezin met vijf kinderen, de vakantiereizen waar in gezamenlijke plakboeken uitgebreid verslag van wordt gedaan door de kinderen. Grappig en ook ontroerend is het verhaal dat zij haar broertje meeneemt naar haar eerste afspraakje met een jongen omdat ze niet alleen durft.
Door subtiel losse gebeurtenissen en gedachten te beschrijven, geeft Lara zonder nadruk maar zeer invoelbaar weer hoe ze de afgelopen jaren heeft beleefd. De martelende onzekerheid tijdens de maanden van vermissing, waarvan niemand zich herinnert hoe ze de dagen doorkwamen. De zwarte zak waarin zijn lichaam terugkomt en die ze onder geen beding mogen openen, waardoor het moeilijk te geloven is dat Wolf echt dood is. De jarenlange dromen waarin Lara hem zoekt. Haar blijvende schuldgevoel dat ze niets gemerkt heeft van zijn plannen en niets heeft kunnen doen om die te verhinderen.

Het is een prachtig en indrukwekkend boek met zijn naam prominent op de cover. Wolf heeft nu toch zijn boek, want Lara schrijft dat hij altijd het kleine broertje was en nu is zij Wolfs zus. Pas na zijn dood is zij gaan schrijven om zijn wensen te laten uitkomen en een jaar later kwam haar eerste roman uit. Ze was trots maar voelde zich tegelijkertijd schuldig.
Een absolute aanrader!

Marja Bouwman

OOK publiceert elk kwartaal boekrecensies in haar tijdschrift Nabij. Dit tijdschrift wordt gemaakt door vrijwilligers, allen lotgenoten. Na publicatie in de Nabij verschijnt de recensie online. Wil jij een boek aan de redactie sturen, zodat het op de OOK-site komt? Stuur de redactie een recensie-exemplaar. Mail: redactie@oudersoverledenkind.nl.