Boekrecensie: Van het hart

Van het hart

Inge van der Krabben, Uitgever Luitingh Sijthoff, 2021

Op aandringen van haar zoon gaat de vijfenzeventigjarige Mies Goedhart met tegenzin bij een rouwgroep. Al twee jaar probeert ze weer greep te krijgen op haar leven na de plotselinge dood van haar man. Te midden van een groepje wildvreemden – Hugo de huiler, het meisje Kat met haar pandaogen, het stille echtpaar Kees en Ina en de flirtende weduwe Constance, aan wie Mies zich kapot ergert – vindt ze tot haar verbazing herkenning en troost, nieuwe vriendschap en zelfs meer.

De schrijfster leeft zich goed in, de rouw van de deelnemers aan de gespreksgroep komt voelbaar over. Wat mij in dit boek zo raakt, is de hoop die langzaam door het verdriet en het gemis heen zichtbaar wordt. De personen waar het om gaat, zitten allemaal twee jaar of langer in de rouw. Ze worstelen met het verlies en met de leegte die is ontstaan in hun leven. Als ze door de nieuwe gezichten in hun leven weer wat tot leven komen en er verbinding ontstaat, roept dit ook schuldgevoelens op. Een gevoel van ontrouw over de dood heen. Hoe ga je hiermee om? Langzaam gloort dan het inzicht dat beide kanten er mogen zijn. Het gemis om de dierbare en de verbinding met een deels nieuw leven. Waarbij het gemis en de liefde voor de overledene worden verweven met een leven dat (verder) geleefd mag worden. Ik herken deze strijd uit mijn eigen proces.

De eerste vakantie zonder (en met) dat kind wat er niet meer bij is. De feestdagen, de etentjes en familiefeestjes. Elke stap die ik zette bracht me verder weg van dat kind dat niet meer mee kon doen. Totdat ik begon te beseffen dat ik hem zélf mee kon nemen. Gewoon in mijn hart. Nu leeft hij mee bij alles wat wij als gezin doen. Doordat we hem noemen en namens hem de pizza en de knapperige frietjes eten waar hij zo gek op was. Of namens hem in de achtbaan gaan (die ikzelf doodeng vind) en de nieuwste Star Trek film gaan bekijken. Bennie leeft in ons voort omdat wij dat willen. En we doen nieuwe ontdekkingen in onszelf en we groeien door. Gelukkig zonder dat dat ons van Bennie verwijdert.

Carla Tilma-Greeven

OOK publiceert elk kwartaal boekrecensies in haar tijdschrift Nabij. Dit tijdschrift wordt gemaakt door vrijwilligers, allen lotgenoten. Na publicatie in de Nabij verschijnt de recensie online. Wil jij een boek aan de redactie sturen, zodat het op de OOK-site komt? Stuur de redactie een recensie-exemplaar. Mail: redactie@oudersoverledenkind.nl.