Boekrecensie: Troostvogels
Troostvogels
Uitgave in eigen beheer, 2008
Graag breng ik het hier nogmaals onder de aandacht, voor de huidige lezers van Nabij. Niet alleen past het goed bij het thema van dit nummer, maar bovenal is het een prachtig en troostend boek. Zelf kende ik het ook nog niet, maar ik heb het in één ruk uitgelezen.
Maria Quist is antropologe en was lange tijd werkzaam voor de vogelbescherming. Natuur en vooral vogels zijn voor haar heel belangrijk. Willem, de jongste van haar twee zonen, kwam op 8 januari 1999 om het leven bij een auto-ongeluk. Hij was zeventien jaar oud. Bijna negen jaar na zijn dood trekt Maria zich terug in het huis in midden Frankrijk dat zij samen met haar echtgenoot enkele jaren na de dood van Willem kocht. Zij verblijft daar in de periode dat de herfst overgaat in de winter zeven weken alleen met hond Dirk, om te schrijven. Na het jaren te hebben uitgesteld, voelt zij dat ze nu moet schrijven over Willem en zijn dood. Het schrijven is een zwaar proces, dat gaandeweg steeds makkelijker gaat.
‘Mijn hoofd is nog steeds vol. Als ik buiten loop stormt het woorden en zinnen, die helder oplichten en in al hun kleur laten zien wat ik voel en wil zeggen, om daarna weer te vervagen of weg te dwarrelen als schichtige vogels. ’s Avonds moet ik de vogels vangen en ze omzetten in taal. En uit die taal, uit die woorden en zinnen moeten weer vogels worden geboren die anderen weten te bereiken. Troostvogels.’
Het boek is een terugblik op Willems leven en dood en hoe het Maria zelf in de loop der jaren is vergaan. Tegelijkertijd geeft ze in dagboekvorm een verslag van haar wederwaardigheden in Frankrijk tijdens deze schrijfretraite. Ze beschrijft daarin bezigheden en ontmoetingen, maar vooral wat zij allemaal ziet en ervaart in de natuur en de schoonheid daarvan.
Maria Quist is een natuurmens en een heel opmerkzame waarnemer. Ze schrijft beeldend over de natuur en vooral over vogels, zoals de sensatie van vluchten overtrekkende kraanvogels. Van de dieren die in het dagboek voorkomen, zijn kleine, zeer treffende tekeningen opgenomen, gemaakt door Rob Bijlsma.
Het persoonlijke verhaal van Maria Quist over haar rouw is eerlijk, ontroerend en herkenbaar. Hoe zij aanvankelijjk denkt zich er wel door heen te slaan, maar in de loop der jaren ervaart hoe zwaar het is om Willem voor altijd te moeten missen. Verwijdering tussen haar en haar echtgenoot, verstoring van het evenwicht in het gezin van vier, familieverhoudingen die moeizaam verlopen en gezondheidsproblemen eisen hun tol. Maar er is ook troost van de vele mooie herinneringen, de vrienden van Willem die blijven komen, contacten die zich verdiepen en muziek. Natuurbeleving en het verzorgen van het graf van Willem helpen haar om de schoonheid van het leven te blijven zien. Troostvogels is een ode aan Willem, de natuur en het leven zelf en daarmee ondanks het zware verdriet een positief boek.
‘Wanneer de woorden en zinnen die door Willems leven en dood groeiden in mijn hoofd anderen weten te beroeren is het niet voor niets geweest. Wanneer hun vleugels weten te strelen en troosten hebben zowel zijn leven als zijn dood zin gehad. De prijs was hoog, zoals alles van waarde met pijn wordt verworven.’
Troostvogels is nog steeds verkrijgbaar en ook gratis te downloaden op de site van Maria Quist, www.mariaquist.nl. Op de site vind je meer informatie over Maria, prachtige foto’s van ‘het tuintje van Willem’ en van beelden met vogels die Maria maakte.
Marja Bouwman
OOK publiceert elk kwartaal boekrecensies in haar tijdschrift Nabij. Dit tijdschrift wordt gemaakt door vrijwilligers, allen lotgenoten. Na publicatie in de Nabij verschijnt de recensie online. Wil jij een boek aan de redactie sturen, zodat het op de OOK-site komt? Stuur de redactie een recensie-exemplaar. Mail: redactie@oudersoverledenkind.nl.
Nieuwe berichten,
podcasts of activiteiten
Blijf als eerste op de hoogte van nieuwe podcasts, activiteiten of nieuwsberichten en meld je aan voor onze digitale nieuwsbrief. De ‘OOK Erbij’ verschijnt maandelijks.
