Blog VBZ: De tweezijdige rouwpeddel

De eerste maand van 2025 ligt alweer achter de rug. We hebben veel grijze, grauwe dagen gehad. Af en toe was daar even de zon te zien en te voelen. Ik ben blij dat de dagen langzamerhand langer worden en er weer meer licht op een dag verschijnt.

Hoe ben jij het nieuwe jaar gestart? Keek je uit naar de toekomst die voor je ligt, heb je leuke plannen en ideeën in je werk, studie, of hobby? Of word je terug geworpen naar het verleden, omdat de tijd zonder jouw broer of zus compleet zinloos kan voelen? En zijn die verschillende gevoelens voor jou gescheiden van elkaar, of lopen die ook wel door elkaar heen?

Ik ben het jaar gestart door vrijwilliger te worden als schrijver bij VBZ. Mijn naam is Marlies en ik was 8 en 11 jaar oud toen mijn zusjes Esther en Hannah Jiska overleden. Mijn leven heeft zich om deze gebeurtenissen heen, en soms er doorheen ontwikkeld. Ik besef hoe gelukkig ik ben. Misschien besef ik dit wel extra, omdat ik ook heel ongelukkig ben geweest.
Tijdens de VBZ wandeling van 18 januari in Maarn heb al kennisgemaakt met een aantal lotgenoten. Wat een bron van herkenning en inspiratie, door met lotgenoten in gesprek te gaan over elkaars verlies en de omgang in het leven.  Want die gaat ook ‘gewoon’ door, terwijl je tegelijkertijd een rugzak met verlies met je meedraagt. Hoe doe je dat?

Tweezijdige rouwpeddel

Tweezijdige rouwpeddel

Twee Nederlandse wetenschappers in de psychologie, Margaret Stroebe en Henk Schut, hebben het Duaal Proces Model ontwikkeld. Zij zeggen dat rouwen en herstellen bij elkaar horen bij een verlies. Rouwen gaat over de pijn, het gemis, de wanhoop voelen omdat je broer/zus jou is ontvallen. Herstellen gaat over je leven oppakken zonder je broer of zus, toekomstplannen maken, afleiding zoeken om het verdriet even niet te hoeven voelen. Beide heb je nodig om weer verder te gaan. Zie het als varen in een roeibootje met beide kanten van de peddel. Als je maar één kant van de peddel gebruikt, dan draai je alleen maar rondjes en kom je niet verder. Als je goed naar jezelf kunt luisteren, weet je welke kant van de peddel je nu nodig hebt, om verder te komen. Je kunt hele periodes hebben dat je niet aan je overleden broer of zus denkt. Dat is niet erg. Waarschijnlijk heb jij het dan gewoon nodig om aan je herstelkant te werken, om jouw leven in het hier en nu opnieuw vorm te geven. Je hoeft niet krampachtig te zoeken naar de pijn of het gemis. Dat dient zich vanzelf wel aan als het nodig is.

Ik denk dat ik nu vooral met mijn herstelpeddel aan het roeien ben, met af en toe een soort correctieslag van de rouw. Ik besefte op een van de donkere dagen opeens hoe alleen ik was en dat ik in elk geval in dit leven nooit meer met Esther samen zou zijn. Het besef hiervan liet ik even zakken. En juist dát besef geeft me weer motivatie om mijn werk als therapeut en schrijver te gaan doen: ik wil graag een metgezel zijn voor mensen die rouwen, want het is al een behoorlijk eenzame weg die je soms hebt te bewandelen. En als vanzelf heb ik dan de herstelpeddel weer te pakken.

Let wel: zo gaat het nú met mij. Ik heb ook periodes gekend dat ik vooral aan het peddelen was met mijn rouwpeddel. Het lijkt soms wel alsof je in het riet zit te peddelen. Het kan soms zo uitzichtloos en doelloos voelen. Je voelt die lege plek in jou, je hart is verscheurd. Mijn ervaring is dat als ik daar met aandacht naar mijzelf luister en toegeef aan de pijn die er dan is, dat het op een of andere manier ook weer verlichting met zich mee brengt. Ik krijg mijn zusjes er niet mee terug, maar door het gemis toe te laten, kan ik me juist ook weer met hen verbinden, waar ze ook zijn.

Ik hoop dat jij door de donkere dagen van gemis, af en toe ook de zon tevoorschijn kunt zien!

Marlies

Dit is het eerste blog van Marlies Vos, lotgenoot en vrijwilliger bij de Verbonden Broers en Zussen. Ze schrijft teksten voor Nabij en voor de socials van VBZ. In haar jeugd heeft zij 2 zusjes verloren. In haar dagelijks leven werkt ze voor een maatschappelijke organisatie. Daarnaast is ze gediplomeerd therapeut en in haar praktijk werkt ze o.a. met mensen die een verlies hebben meegemaakt.

Dit zijn de Verbonden Broers en Zussen

Als lotgenotengroep brengen wij je in contact met andere broers en zussen, die net als jij een eigen verhaal hebben. En hoewel elk verhaal uniek is, merken wij dat lotgenoten juist veel met elkaar kunnen delen. Tijdens onze middagen is er ruimte om je eigen verhaal te delen of gewoon te luisteren naar andere broers en zussen. Onze ervaring is dat lotgenoten herkenning vinden in elkaar. Dit verbindt ons. Vandaar onze naam; Verbonden Broers en Zussen.

Wanneer je het fijn vindt om andere broers en zussen te ontmoeten en te spreken, dan ben je van harte welkom bij onze middagen. Ongeacht hoe oud je bent, hoe lang geleden het is, hoe oud jouw broer of zus is geworden of hoe je hem of haar bent verloren.

Heb je hier behoefte aan? Meld je dan aan voor een van onze activiteiten!
Je volgt ons via deze website, via Facebook of Instagram. Meer informatie over VBZ vind je hier.