VBZ: Olga verloor haar zus Saskia: het kan niet waar zijn dat ik nu alleen overblijf

Het moeilijkste na haar overlijden is het wegvallen van mijn levensgetuige, mijn basis. Het kan niet waar zijn dat ik nu alleen overblijf zonder zus. Zo had het niet moeten gaan en ik haat het verdriet dat ik voel en het doffe lege gevoel van machteloosheid wat de dood nu eenmaal is.’’ Dat zegt de 49-jarige Olga over het verlies van haar vier jaar oudere zus Saskia. Ze stierf eind 2022 aan de gevolgen van eierstokkanker.

Olga noemde haar zus altijd liefkozend Sas. ‘’Ze was een zeer intelligente vrouw. Ze had veel algemene kennis, volgde ook heel graag de Amerikaanse politiek en ging graag naar het Rijksmuseum. Muziek van Coldplay tot metal, ze hield ervan. Ook hield ze enorm van mooie kleding, de nieuwste sneakers, tassen, make-up, nieuwe kapsels. Ze was zeer verzorgd. Work hard, play hard.’’
De band tussen de twee zussen was hecht. Beiden werken in de zorg en ze hebben allebei een zoon en dochter. ‘’Haar kinderen waren haar alles. Ook voor mijn kinderen was ze een toffe lieve tante.’’

Buikklachten
In juli 2020 kreeg Saskia volgens Olga vage buikklachten, waarbij haar huisarts dacht aan een blaasontsteking. Een maand later kreeg Olga een appje van haar zus waarin stond dat ze bloed had laten prikken en dat de waardes niet goed waren.
Er werd gedacht aan een darminfectie. De volgende maand bleek dat op Saskia haar eierstok een cyste zat. ‘’Helaas is de cyste tijdens de wachtperiode voor een operatie gescheurd. In oktober is ze geopereerd en bleek de cyste helaas een zeer kwaadaardige kankercel te bevatten.’’ Saskia onderging zes chemokuren en werd daarna schoon verklaard. De blijdschap was echte maar van korte duur. Na een half jaar bleek de kanker teruggekeerd en niet te genezen.

‘’Een afschuwelijke tijd brak aan waar ze toch probeerde het beste van haar resterende tijd te maken. We zijn nog met zijn allen naar een concert van Coldplay gegaan, en met haar man en dochter nog naar een concert van Rammstein. Na een ziekenhuisopname wilde ze definitief naar huis en geen behandelingen meer.’’

Ondraaglijk
In de periode die volgde spraken de zussen, samen met hun moeder, veel over de naderende dood. ‘Thee op bed gesprekken’ noemden ze dat. Saskia vond het idee om haar man en kinderen achter te moeten laten ondraaglijk. ‘’Maar ze wilde ook dat we van het leven zouden genieten zoals zij dat ook zo graag nog had gewild. Na een goed gesprek met haar huisarts heeft ze uiteindelijk besloten om middels palliatieve sedatie thuis te sterven als het moment daar was.’’

Olga vertelt dat haar zus ‘Sas’ de beste verzorging kreeg van haar man en kinderen. Het was ontzettend zwaar voor hen, want hun moeder/vrouw was verward en onrustig. ‘’De dag voordat ze stierf ben ik met mijn gezin en mijn moeder afscheid gaan nemen, ze was toen al in diepe slaap gebracht, niet wetende dat we de volgende ochtend om 5.00 het telefoontje zouden krijgen dat ze was overleden. ‘’ Saskia stierf een paar dagen voor Kerst, op 52-jarige leeftijd.

Verdoofd van verdriet
Olga regelde samen met haar moeder, zwager, neefje en nichtje de uitvaart. Die vond op oudejaarsdag plaats. ‘’Met muziek die ze zelf had uitgekozen, van Boudewijn de Groot tot aan Metallica, precies zoals haar brede liefde voor muziek, en eigenlijk haar hele leven, was. De zaal was vol met meer dan 200 mensen. Het was heel indrukwekkend. We waren allemaal verdoofd van verdriet.”

Het is nu ruim een jaar later en het gemis voelt voor Olga nog even sterk als gelijk na het sterven van haar zus. Ze steekt iedere avond een kaarsje aan bij haar foto en als het haar te kwaad wordt luistert ze naar ingesproken berichten van haar zus.

Huilen en lachen
‘’Dan huil ik alles eruit tot ik rustig ben. Maar de pijn van het missen kan me soms totaal overvallen. Maar ik kan ook lachen als ik onze appjes teruglees, wat een humor had ze toch! Dat mis ik enorm.‘’

Olga denkt nooit te kunnen accepteren wat haar lieve zus en haar gezin is overkomen. ‘’Maar het leven gaat door. En tot de dag dat we weer samen zijn, proberen we een mooi leven te leiden. Dat had ze zo graag gewild.’’

  • Dit verhaal is geschreven door Hanna. Lotgenoot en journalist –

Nieuwe berichten,
podcasts of activiteiten

Blijf als eerste op de hoogte van nieuwe podcasts, activiteiten of nieuwsberichten en meld je aan voor onze digitale nieuwsbrief. De ‘OOK Erbij’ verschijnt maandelijks.

Oeps! We konden je formulier niet vinden.

Oeps! We konden je formulier niet vinden.

© 2026 OOK

Website door Webton