VBZ lotgenoot - het verhaal van Arianne

Arianne is getrouwd met Michel en moeder van twee kinderen. Luan van 5 en Jesper van bijna twee. Na 16 jaar in het Gelderse Barneveld te hebben gewoond, verhuisde het gezin in 2019 naar Hendrik-Ido-Ambacht. Arianne is werkzaam in de zorg en groeide op als de jongste in een gezin van vijf. Met een vader, moeder, broer en zus. Eind 2001 sloeg het noodlot toe in dit gezin. De vader van Arianne kreeg namelijk te horen dat hij slokdarmkanker had. Hij onderging een zware operatie en alles werd weggehaald.

Arianne was op dat moment student, woonde op kamers en leerde in die tijd haar huidige echtgenoot kennen. Hij maakte kennis met haar familie in het ziekenhuis. Haar vader knapte na de operatie op, maar bleef klachten houden. Ruim een half jaar na de eerste diagnose kreeg Ariannes vader te horen dat de kanker was uitgezaaid naar zijn rug en buik en dat er niets meer aan te doen was. Tijdens het ziektebed trok het gezin veel met elkaar op en in de laatste dagen hebben ze intensief voor hem gezorgd. Helaas overleed hij op 22 juni 2002.

Opnieuw slokdarmkanker

Haar oudere broer Peter voelde voor Arianne als een tweede vader. Het tweetal had een hele goede band vertelt ze: “Hij stond altijd voor mij klaar. Ik was zijn kleine zusje en hij had een koosnaampje voor mij. Zijn jongste dochter is ook naar mij vernoemd. Dat is heel bijzonder.” Het was dan ook een enorme klap toen ze in januari 2018 te horen kreeg dat ook haar broer, net als haar vader, slokdarmkanker had. Hij had klachten met eten, drinken en hoesten. “Je weet dat hij onderzoeken kreeg, maar toch hoop je dat het meevalt. Ook al hadden wij mijn vader als voorbeeld.” Helaas viel het niet mee. Peter moest chemo’s en bestralingen doorlopen en zou daarna geopereerd worden. Dat laatste ging helaas niet door omdat de kanker uitgezaaid was.

Terwijl het gezin nog volop in het ziekteproces van Peter zit, komt er nog geen twee maanden later opnieuw slecht nieuws, vertelt Arianne. Zus Marga krijgt te horen dat er tumoren zijn gevonden in haar lever. Uiteindelijk blijkt dat ze darmkanker heeft, met uitzaaiingen in haar lever en longen. Ariannes wereld stort in en ze weet niet hoe ze hiermee om moet gaan. Van de artsen krijgt Arianne te horen dat ook zij onderzocht moet worden omdat er mogelijk sprake is van een erfelijkheidsfactor. “In mei 2018 gingen mijn man en ik met knikkende knieën naar het ziekenhuis voor een slokdarm- en darmonderzoek. Wat moet ik tegen mijn moeder zeggen? Stel dat ik ziek zou zijn? Dit zou mijn moeder niet kunnen verwerken.” Gelukkig kwam er niets uit de onderzoeken en was iedereen opgelucht. Maar de blijdschap duurde niet lang, kort daarna kreeg het gezin te horen dat er niets meer voor Peter te doen was.

In juli 2018, een half jaar na zijn diagnose, werd Peter met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Een paar dagen later volgde zijn laatste rit naar huis. Het werd een bijzondere rit waarbij hij door twee collega’s van de brandweer werd thuisgebracht. Eerst werd Peter nog langs de kazerne gereden waar zijn collega’s stonden om afscheid van hem te nemen. “Alle brandweerauto’s stonden buiten opgesteld, dit was een bijzonder moment. De volgende dag zijn we bij hem geweest. Toen we naar huis gingen, zeiden we hem gedag, met het besef dat het de laatste keer kon zijn.” Op 24 juli 2018 overleed Peter op 47-jarige leeftijd.

Een burn-out

Arianne kwam na het overlijden van haar broer in een burn-out terecht. Het werd haar allemaal te veel. In korte tijd was er veel gebeurd. Ze bleef een aantal maanden thuis en heeft hard gewerkt om er weer bovenop te komen. Dat was ook het moment dat ze samen met haar man en zoontje verhuisde naar Hendrik-Ido-Ambacht, om dichter bij haar moeder en de rest van de familie te wonen. De familie was inmiddels ook weer uitgebreid, want haar moeder had een nieuwe liefde gevonden. En ondertussen was Arianne zelf in verwachting van haar tweede kindje. Ze had de wens dat haar zus dit kindje nog zou kunnen meemaken en dat is gelukt, maar helaas veel te kort.

Marga werd namelijk zieker en zieker en kreeg verschillende operaties en chemokuren. In Nederland was ze uitbehandeld en helaas mocht ook zorg in Duitsland niet meer baten. In oktober 2021 overleed Marga. Ook zij werd net als haar broer Peter 47 jaar. Arianne zegt daarover: “Deze leeftijd is wel een dingetje. We hopen natuurlijk dat we allemaal oud worden. Maar we zijn ook heel bewust dat dit anders kan zijn.”

Opnieuw een verlies

Na het verlies van een vader, broer en zus kun je je bijna niet voorstellen dat er nog meer verlies volgt voor dit gezin. Maar begin 2022, vier maanden na het overlijden van Marga, werd de nieuwe liefde van Arianne haar moeder dood gevonden. “Ik dacht echt dat de grond onder mijn voeten weggevaagd werd. Daar stond ik dan aan de zijde van mijn moeder. Helemaal alleen, als enige dochter. Wat een drama. We waren op van verdriet. Het leek wel alsof we onze max bereikt hadden.”

Arianne vertelt dat ze zich ontzettend alleen voelde in die periode. Als ze aan het graf van haar broer en zus stond, zei ze wel eens: “Jullie moesten eens weten wat ma en mij is overkomen.” Ze mist hen ontzettend en had er moeite mee dat haar leven stil stond, terwijl iedereen maar doorgaat met hun leven. “Soms kon ik jaloers zijn als ik gezinnen zag die het leuk met elkaar hadden en dat gun je natuurlijk iedereen van harte, maar voor jezelf komt het gemis alleen maar harder binnen. Zelfs de reclames met kerst op tv komen binnen. De gezelligheid en het samen zijn.”

Gelukkig heeft Arianne naar eigen zeggen een fantastische man die haar de ruimte geeft en een luisterend oor biedt. Hij is haar steun en ze kan ook erg genieten van haar gezin. Voor Arianne is het het belangrijkst dat haar gezin gezond en gelukkig is.

En als je erover nadenkt is het iets dat we misschien heel gemakkelijk tegen elkaar zeggen: ‘een gezond en gelukkig nieuwjaar’ of als iemand niest: ‘gezondheid!’ Arianne haar verhaal doet beseffen hoe belangrijk en niet-vanzelfsprekend die gezondheid wel niet is. In mei heeft ze weer een slokdarm- en darmonderzoek. Laten we samen hopen dat er dan alleen maar goed nieuws is.

– Dit artikel is geschreven door Hanna. Lotgenoot en journalist –

Oproep: Voor deze rubriek ‘Lotgenoten’ zijn wij op zoek naar andere broers en zussen die een broer of zus zijn verloren. Wil jij ook jouw verhaal vertellen? Mail dan kort wie je bent en wie je moet missen, naar: verbondenbroersenzussen@oudersoverledenkind.nl.