Het verhaal van een lotgenoot – Janna verloor haar zus en schreef daarover een boek

‘Hoeveel broers en/of zussen heb je?’ Het lijkt misschien voor ieder ander een ogenschijnlijk normale vraag, maar als je een broer of zus bent verloren krijgt de vraag een andere betekenis. Dat ervoer ook Janna Hoofs uit Kerkrade. Zij verloor haar zus Maud, die op 28-jarige leeftijd overleed aan de gevolgen van een hersentumor. Ze schreef daarover een boek ‘Ik heb een zus’. Die titel is heel bewust gekozen omdat Janna na het overlijden van haar zus enorm worstelde met bovenstaande vraag. Zeggen dat ze alleen een broer heeft voelt voor haar verkeerd en als een soort verraad naar Maud. Tegelijkertijd wilde ze ook niet elke keer uitleggen dat haar zus overleden was. Dus nu zegt ze dat ze een broer en zus heeft en of ze daarbij vertelt dat Maud er niet meer is, dat hangt af van het moment en de persoon.

V.l.n.r. Maud, Janna en broer Ivo

De 26-jarige Janna omschrijft haar zus vooral als lief. Ze was negen jaar ouder en daardoor soms ook een beetje een tweede moeder.  “Dat was niet nodig, maar zo gedroeg ze zich soms wel naar mij en mijn broer. Daar plaagden we haar dan ook wel eens mee.” Janna omschrijft haar zus als haar voorbeeld. Ze kon altijd naar Maud toe als ze ergens mee zat en dat niet met haar ouders wilde bespreken. “Ze had ook veel humor, terwijl ze geen grappen kon vertellen. En ze was ontzettend slim.” Helaas kwam er begin 2011 slecht nieuws. Maud kreeg een epileptische aanval, terwijl ze geen epilepsie had. Die dag kreeg de Limburgse allerlei onderzoeken in het ziekenhuis en nog diezelfde avond bleek dat ze een hersentumor had. “Uiteindelijk bleek haar hersentumor uitgezaaid naar een andere plek in haar hoofd. Deze tumor was veel agressiever en trok zich niks aan van de zwaarste chemo”, vertelt Janna.

Tijdens Maud haar sterven was het hele gezin bij haar. Ze lag op dat moment al een tijdje in een ziekenhuisbed in de woonkamer. “Ze sprak niet meer en eten en drinken werd ook steeds minder. We zijn een laatste keer met z’n vieren bij haar hoofd gaan staan, zodat ze met het openen van haar ogen, ons gelijk zou zien. Toen ze die opende, glimlachte ze en is ze rustig overleden.” Na het grote verlies volgde er een mooie afscheidsdienst waarvoor Maud zelf de muziek had uitgezocht. Volgens Janna waren er zoveel mensen aanwezig, dat niet eens iedereen in de ruimte kon. Ook waren er heel veel bloemen. Familie en vriendinnen vertelden over de 28-jarige Maud. Daarna volgde een moeilijke tijd. Voor Janna is het moeilijkste het feit dat haar zus er niet meer is. Dat ze niet kunnen knuffelen en samen kunnen praten.  “Ze is er niet op belangrijke momenten, maar ook niet op normale dagen om bijvoorbeeld samen een kopje koffie te drinken.”

“Ook ken ik haar leven niet dat ze had gehad als ze wel nog geleefd had.”

‘Hoe zou het nu met haar zijn gegaan?’
Inmiddels woont Janna samen met haar vriend, met wie ze begin juli verloofd is. Ze werkt als journalist bij de regionale zender van Limburg en presenteert daar samen met een collega een radioprogramma. Ze vindt het lastig dat Maud nooit in haar huis is geweest en ook nooit haar verloofde heeft leren kennen.  “Terwijl ik ervan overtuigd ben dat zij het samen heel goed hadden kunnen vinden. Ook ken ik haar leven niet dat ze had gehad als ze wel nog geleefd had.” Verder vindt Janna het eng dat het normaal wordt dat haar zus er niet meer is tijdens verjaardagen, feestdagen en op andere momenten.  “Eigenlijk vind ik dat iets dat juist niet normaal zou moeten voelen, want uiteraard heb ik haar het liefste er gewoon bij.”

Het gaat nu, ondanks het verlies, goed met Janna. Ze is trots op wat ze bereikt heeft en heeft naar eigen zeggen heel veel lieve mensen om haar heen. Daarnaast kijkt ze uit naar de toekomst, zoals haar bruiloft. Ook als dat soms oneerlijk tegenover haar zus voelt, omdat zij nooit de kans heeft gehad om een eigen huis te kopen en te trouwen. “Daarnaast kan ik ook een beetje buikpijn krijgen als ik eraan denk dat ik over ongeveer 1,5 jaar ouder ben dan zij ooit is geweest. Dat blijft toch gek, want ze zal altijd mijn grote zus blijven.”

Janna en Maud

Een boek als een soort dagboek
Zoals eerder beschreven heeft Janna een boek geschreven dat ‘Ik heb een zus’ heet. Het is een soort dagboek geworden van de periode dat Maud ziek werd tot de periode na haar overlijden. “Ik geloof erin dat iemand pas echt dood is, als die persoon niet meer wordt herinnerd. Als je in een boek staat, gaat dat toch moeilijker.” Ze hoopt dat het boek herkenbaarheid en troost kan bieden aan anderen.

Lotgenoten die het boek willen kopen, kunnen dat doen via Janna haar Facebookpagina Blauwe Vlinder. De naam van de pagina ‘Blauwe Vlinder’ koos ze omdat Maud blauwe vlinders heel mooi vond en ze daar zelf ook iets mee had.

Overigens heeft het boek een heel bijzondere kaft. Je ziet daarop namelijk zowel Janna als Maud staan. De linkerhelft is het gezicht van Maud en de rechterhelft die van Janna. “Dat vind ik een mooie manier om nog eens extra weer te geven dat we zussen zijn en op elkaar lijken. Wat ik overigens een heel groot compliment vind.”

Oproep: Voor deze rubriek ‘Lotgenoten’ zijn wij op zoek naar anderen die een broer of zus zijn verloren. Wil jij ook jouw verhaal vertellen? Mail dan kort wie je bent en wie je moet missen naar: [email protected].

– Dit artikel is geschreven door Hanna. Lotgenoot en journalist –

Meer blogs

6 augustus 2022

Het verhaal van een lotgenoot – Marieke verloor haar broer toen ze 20 was

Een zachtaardige, lieve jongen met leuke humor en die erg smakelijk om zichzelf kon lachen. Maar ook iemand die complex kon zijn en niet altijd…

Lees meer

26 september 2022

Maak je eigen rouw-babbelpot (VBZ)

Verbonden Broers en Zussen (VBZ) nodigt je uit: maak met deze handleiding, en een weckpot jouw eigen rouwpraat-pot. Om het gesprek met vrienden, vriendinnen en je omgeving makkelijker te maken.

Lees meer